وبلاگ تولید محتوا ، سرگرمی
» چگونه با فرزندانتان در مورد درگیری و جنگ صحبت کنید
چگونه در طول جنگ ایمن باشیم؟
وقتی درگیری یا جنگ تیتر اخبار میشود، میتواند احساساتی مانند ترس، غم، عصبانیت و اضطراب را در هر کجا که زندگی میکنید ایجاد کند.کودکان همیشه برای احساس امنیت و آرامش به والدین خود نگاه میکنند - حتی بیشتر در مواقع بحرانی.
در اینجا چند نکته در مورد چگونگی نزدیک شدن به گفتگو با فرزندتان و فراهم کردن حمایت و آرامش برای آنها آورده شده است.
برای محافظت از خود و خانوادهتان در زمان جنگ، شناسایی پناهگاههای امن، تهیهی یک جعبهی کمکهای اولیه، آگاه ماندن و تدوین یک برنامهی ارتباطی را در اولویت قرار دهید. پیروی از توصیههای رسمی، اجتناب از شایعات و تمرین ایمنی معقول در برابر آتشسوزی بسیار مهم است. ایجاد یک "اتاق امن" و آماده شدن برای تخلیهی احتمالی را در نظر بگیرید.
مطلب مرتبط
طراحی جذاب و منحصربه فرد جواهرات تیفانی
۱. بفهمید که آنها چه میدانند و چه احساسی دارند
زمان و مکانی را انتخاب کنید که بتوانید به طور طبیعی آن را مطرح کنید و فرزندتان راحتتر بتواند آزادانه صحبت کند، مانند هنگام صرف غذا در کنار خانواده. سعی کنید از صحبت کردن در مورد موضوع درست قبل از خواب خودداری کنید.
یک نقطه شروع خوب این است که از فرزندتان بپرسید چه میداند و چه احساسی دارد. برخی از کودکان ممکن است اطلاعات کمی در مورد آنچه اتفاق میافتد داشته باشند و علاقهای به صحبت در مورد آن نداشته باشند، اما برخی دیگر ممکن است در سکوت نگران باشند. در مورد کودکان کوچکتر، نقاشی، داستان و سایر فعالیتها میتواند به باز کردن بحث کمک کند.
کودکان میتوانند اخبار را از طرق مختلف کشف کنند، بنابراین بررسی آنچه میبینند و میشنوند مهم است. این فرصتی است برای اطمینان خاطر دادن به آنها و احتمالاً اصلاح هرگونه اطلاعات نادرستی که ممکن است چه به صورت آنلاین، چه در تلویزیون، چه در مدرسه یا از دوستان دریافت کرده باشند.
جریان مداوم تصاویر و تیترهای ناراحتکننده میتواند این حس را ایجاد کند که بحران همه جا را فرا گرفته است. کودکان کوچکتر ممکن است بین تصاویر روی صفحه نمایش و واقعیت شخصی خود تمایز قائل نشوند و ممکن است باور کنند که در معرض خطر فوری هستند، حتی اگر درگیری در دوردست اتفاق بیفتد. کودکان بزرگتر ممکن است چیزهای نگران کننده ای را در رسانه های اجتماعی دیده باشند و از اینکه چگونه ممکن است وقایع تشدید شود، بترسند.
مهم است که نگرانی های آنها را کوچک یا نادیده نگیرید. اگر سوالی پرسیدند که ممکن است برای شما افراطی به نظر برسد، مانند "آیا همه ما خواهیم مرد؟"، به آنها اطمینان دهید که این اتفاق نخواهد افتاد، بلکه سعی کنید بفهمید که چه چیزی شنیده اند و چرا نگران این اتفاق هستند. اگر بتوانید بفهمید که نگرانی از کجا ناشی می شود، احتمال بیشتری وجود دارد که بتوانید به آنها اطمینان دهید.
حتماً احساسات آنها را تصدیق کنید و به آنها اطمینان دهید که هر احساسی که دارند طبیعی است. با توجه کامل به آنها نشان دهید که به حرف هایشان گوش می دهید و به آنها یادآوری کنید که هر زمان که دوست داشته باشند می توانند با شما یا یک بزرگسال مورد اعتماد دیگر صحبت کنند.
2. آرام و متناسب با سن خود باشید
کودکان حق دارند بدانند در جهان چه میگذرد، اما بزرگسالان نیز مسئولیت دارند که آنها را از پریشانی در امان نگه دارند. شما فرزندتان را بهتر میشناسید. از زبان متناسب با سن او استفاده کنید، واکنشهای او را زیر نظر داشته باشید و نسبت به سطح اضطراب او حساس باشید.
اگر در مورد آنچه اتفاق میافتد احساس غم یا نگرانی میکنید، طبیعی است. اما به خاطر داشته باشید که بچهها نشانههای عاطفی خود را از بزرگسالان میگیرند، بنابراین سعی کنید هیچ ترسی را بیش از حد با فرزندتان در میان نگذارید. با آرامش صحبت کنید و به زبان بدن خود، مانند حالات چهره، توجه داشته باشید.
از زبان متناسب با سن او استفاده کنید، واکنشهای او را زیر نظر داشته باشید و نسبت به سطح اضطراب او حساس باشید.
تا جایی که میتوانید، به فرزندان خود اطمینان دهید که از هر خطری در امان هستند. به آنها یادآوری کنید که بسیاری از مردم در سراسر جهان برای متوقف کردن درگیری و یافتن صلح سخت تلاش میکنند.
به یاد داشته باشید که اشکالی ندارد که پاسخ هر سؤالی را نداشته باشید. میتوانید بگویید که باید آن را جستجو کنید یا از آن به عنوان فرصتی برای یافتن پاسخها با فرزندان بزرگتر استفاده کنید. از وبسایتهای سازمانهای خبری معتبر یا سازمانهای بینالمللی مانند یونیسف و سازمان ملل استفاده کنید. توضیح دهید که برخی از اطلاعات آنلاین دقیق نیستند و اهمیت یافتن منابع قابل اعتماد را بیان کنید.
۳. شفقت و مهربانی را گسترش دهید،
درگیری اغلب میتواند تعصب و تبعیض را به همراه داشته باشد، چه علیه یک ملت یا یک کشور. هنگام صحبت با فرزندانتان، از برچسبهایی مانند "افراد بد" یا "شیطان" خودداری کنید و در عوض از آن به عنوان فرصتی برای تشویق شفقت، مانند خانوادههایی که مجبور به فرار از خانههای خود شدهاند، استفاده کنید.
حتی اگر درگیری در یک کشور دوردست اتفاق میافتد، میتواند تبعیض را در نزدیکی شما تشدید کند. بررسی کنید که فرزندانتان قلدری را تجربه نمیکنند یا در آن نقش ندارند. اگر در مدرسه به آنها فحش داده شده یا مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند، آنها را تشویق کنید که به شما یا بزرگسالی که به او اعتماد دارند، بگویند.
به فرزندانتان یادآوری کنید که همه سزاوار امنیت در مدرسه و جامعه هستند. قلدری و تبعیض همیشه اشتباه است و ما باید هر یک از ما سهم خود را برای گسترش مهربانی و حمایت از یکدیگر انجام دهیم.
۴. روی کمککنندگان تمرکز کنید
برای کودکان مهم است که بدانند مردم با اعمال شجاعانه و مهربانی به یکدیگر کمک میکنند. داستانهای مثبتی مانند امدادگران اولیه که به مردم کمک میکنند یا جوانانی که خواستار صلح هستند را پیدا کنید.
مطلب مرتبط
معنی عدد 444 – نماد یک برنده!حس انجام کاری، هر چقدر هم کوچک، اغلب میتواند آرامش زیادی به همراه داشته باشد.
ببینید آیا فرزند شما دوست دارد در انجام اقدامات مثبت شرکت کند. شاید بتواند یک پوستر بکشد یا شعری برای صلح بنویسد، یا شاید بتوانید در یک مراسم جمعآوری کمکهای مالی محلی شرکت کنید یا به یک دادخواست بپیوندید. حس انجام کاری، هر چقدر هم کوچک، اغلب میتواند آرامش زیادی به همراه داشته باشد.
۵. گفتگوهای نزدیک با دقت
هنگامی که مکالمه خود را تمام میکنید، مهم است که مطمئن شوید فرزندتان را در حالت پریشانی رها نمیکنید. سعی کنید با تماشای زبان بدن آنها، در نظر گرفتن اینکه آیا از لحن صدای معمول خود استفاده میکنند و تماشای تنفس خود، سطح اضطراب آنها را ارزیابی کنید.
به آنها یادآوری کنید که اهمیت میدهید و هر زمان که احساس نگرانی میکنند، برای گوش دادن و حمایت از آنها آنجا هستید.
6. ادامه بررسی
با ادامه اخبار درگیری، باید به بررسی حال فرزندتان ادامه دهید تا ببینید حالش چطور است. چه احساسی دارد؟ آیا سوال یا موضوع جدیدی دارد که بخواهد با شما در میان بگذارد؟
اگر فرزندتان نگران یا مضطرب به نظر میرسد، مراقب هرگونه تغییر در رفتار یا احساسات او، مانند دل درد، سردرد، کابوس یا مشکلات خواب باشید.
کودکان واکنشهای متفاوتی به رویدادهای نامطلوب دارند و برخی از نشانههای پریشانی ممکن است چندان آشکار نباشند. کودکان خردسال ممکن است بیش از حد معمول به والدین وابسته شوند، در حالی که نوجوانان ممکن است غم یا خشم شدیدی نشان دهند. بسیاری از این واکنشها فقط برای مدت کوتاهی ادامه دارند و واکنشهای طبیعی به رویدادهای استرسزا هستند. اگر این واکنشها برای مدت طولانی ادامه یابد، ممکن است فرزند شما به حمایت متخصص نیاز داشته باشد.
شما میتوانید با انجام فعالیتهایی مانند تنفس شکمی با هم به آنها در کاهش استرس کمک کنید:
۵ نفس عمیق بکشید، ۵ ثانیه دم و ۵ ثانیه بازدم انجام دهید، از طریق بینی نفس بکشید و از طریق دهان بازدم کنید.
برای فرزندتان توضیح دهید که وقتی نفس میکشد، شکمش را مانند یک بادکنک به آرامی باد میکند و وقتی بازدم میکند، هوا دوباره به آرامی از بادکنک خارج میشود.
اگر فرزندتان این موضوع را مطرح کرد، آماده باشید تا با او صحبت کنید. اگر درست قبل از خواب است، با چیزی مثبت مانند خواندن داستان مورد علاقهاش صحبت را تمام کنید تا به او کمک کنید خوب بخوابد.
۷. سیل اخبار را محدود کنید
به این نکته توجه داشته باشید که فرزندانتان چقدر در معرض اخبار قرار میگیرند، در حالی که اخبار پر از تیترهای هشدار دهنده و تصاویر ناراحت کننده است. خاموش کردن اخبار در اطراف کودکان کوچکتر را در نظر بگیرید. با کودکان بزرگتر، میتوانید از آن به عنوان فرصتی برای بحث در مورد میزان زمانی که صرف خواندن اخبار میکنند و منابع خبری مورد اعتمادشان استفاده کنید. همچنین در نظر بگیرید که اگر فرزندانتان در فاصلهای هستند که صدای شما را میشنوند، چگونه در مورد درگیری با سایر بزرگسالان صحبت میکنید. تا حد امکان، سعی کنید حواسپرتیهای مثبتی مانند بازی کردن یا پیادهروی با هم ایجاد کنید.
۸. از خودتان مراقبت کنید
اگر خودتان هم بتوانید با شرایط کنار بیایید، میتوانید به فرزندانتان بهتر کمک کنید. کودکان واکنش شما به اخبار را درک میکنند، بنابراین به آنها کمک میکند تا بدانند که شما آرام و کنترل اوضاع را در دست دارید.
اگر احساس اضطراب یا ناراحتی میکنید، برای خودتان وقت بگذارید و با سایر اعضای خانواده، دوستان و افراد مورد اعتماد خود تماس بگیرید. به نحوهی دریافت اخبار توجه داشته باشید: سعی کنید زمانهای کلیدی در طول روز را برای بررسی اتفاقات شناسایی کنید، نه اینکه مدام آنلاین باشید. تا جایی که میتوانید، زمانی را برای انجام کارهایی که به شما در آرامش و بازیابی قوایتان کمک میکنند، اختصاص دهید.
اقدامات فوری در طول درگیری:
به دنبال پناهگاه باشید: امنترین مکان در خانهی خود را شناسایی کنید، که اغلب یک زیرزمین یا اتاق داخلی با دیوارهای ضخیم و بدون پنجره است.
آگاه باشید: منابع خبری رسمی (رادیو، تلویزیون یا برنامههای رسمی) را برای بهروزرسانیها و دستورالعملها رصد کنید.
برای تخلیه آماده باشید: یک محل ملاقات از پیش تعیینشده و یک تماس خارج از ایالت برای ارتباط داشته باشید.
ایمنی معقول در برابر آتشسوزی را تمرین کنید: یک کپسول آتشنشانی را در دسترس داشته باشید و از خطرات احتمالی آتشسوزی آگاه باشید.
آرام باشید: وحشت میتواند مضر باشد. روی انجام اقدامات سنجیده برای اطمینان از ایمنی خود تمرکز کنید.
تهیه کیت اضطراری زمان جنگ:
آب و غذا: به اندازه کافی غذا و آب فاسد نشدنی ذخیره کنید.
کمکهای اولیه: یک کیت کمکهای اولیه مجهز و هرگونه داروی ضروری را در آن قرار دهید.
وسایل ضروری: چراغ قوه، باتری، رادیو، پول نقد، لباس گرم و وسایل بهداشت شخصی.
اسناد مالی: اطلاعات مهم مالی، پزشکی و اطلاعات تماس خانوار را سازماندهی کنید.
ملاحظات اضافی:
ارتباطات: یک برنامه ارتباطی خانوادگی با یک فرد خارج از ایالت ایجاد کنید.
آگاهی جامعه: از برنامههای جامعه برای پناه گرفتن در محل یا تخلیه مطلع باشید.
اتاق امن: در صورت امکان، یک اتاق امن در خانه خود با حداقل پنجره و دیوارهای خارجی تعیین کنید.
آمادگی حقوقی و مالی: حقوق و مسئولیتهای خود را در زمان جنگ درک کنید.
برنامهریزی بلندمدت:
طرح تخلیه: مسیرهای تخلیه بالقوه و گزینههای حمل و نقل را شناسایی کنید.
دفاع شخصی و آموزش مهارتها: آموزشهای اولیه دفاع شخصی و کمکهای اولیه را در نظر بگیرید.
آمادگی روانی: به تأثیر روانی جنگ بپردازید و سلامت روان را در اولویت قرار دهید. با انجام این مراحل، میتوانید ایمنی و تابآوری خانواده خود را در طول یک وضعیت درگیری به طور قابل توجهی افزایش دهید.
در زمان جنگ، کشورها اختلالات و تغییرات قابل توجهی را در جنبههای مختلف زندگی، از جمله اقتصاد، زیرساختها، ساختارهای اجتماعی و حتی چشمانداز سیاسی تجربه میکنند. از نظر اقتصادی، زمان جنگ اغلب منجر به کاهش تولید، افزایش تورم و نابودی موجودی سرمایه میشود. زیرساختها آسیب میبینند و نظم اجتماعی میتواند مختل شود و منجر به مهاجرت و بدرفتاری احتمالی با غیرنظامیان یا اسرای جنگی شود.
تأثیرات اقتصادی:
کاهش تولید:زمان جنگ اغلب شاهد کاهش تولید کلی اقتصادی است زیرا منابع به سمت تلاشهای جنگی منحرف میشوند.
تورم:جیرهبندی و کمبود میتواند منجر به افزایش قیمتها و تورم شود.
تخریب موجودی سرمایه:جنگ میتواند شامل تخریب کارخانهها، ساختمانها و سایر زیرساختها باشد که به ظرفیت تولیدی یک کشور آسیب میرساند.
تغییر صنعتی:کارخانهها ممکن است برای تولید تجهیزات نظامی مجدداً تجهیز شوند که به طور بالقوه منجر به کمبود کالاهای مصرفی میشود.
جیرهبندی و کنترل قیمت: دولتها ممکن است برای مدیریت کمبودها و تورم، جیرهبندی کالاهای اساسی را اعمال کنند و کنترل قیمتها را اجرا کنند.
تغییرات نیروی کار:مردان اغلب به ارتش فراخوانده میشوند و این امر منجر به پر شدن شکاف نیروی کار توسط زنان و افراد مسن میشود.
تأثیرات اجتماعی:
تخریب زیرساختها: جنگ میتواند به شدت به زیرساختها، از جمله جادهها، پلها و خدمات شهری آسیب برساند و بر زندگی روزمره و خدمات ضروری تأثیر بگذارد.
نظم اجتماعی مختل شده:جنگ میتواند منجر به ناآرامیهای اجتماعی، مهاجرت گسترده از مناطق جنگی و آوارگی جمعیت شود.
افزایش هزینههای اجتماعی:دولتها ممکن است نیاز به افزایش هزینههای اجتماعی در زمینه مراقبت های بهداشتی، تلاشهای امدادی و حمایت از سربازان بازگشته داشته باشند.
تأثیرات سیاسی:
استمرار قانون اساسی: در برخی موارد، انتخابات ممکن است به تعویق بیفتد یا به حالت تعلیق درآید و نیاز به مکانیسمهای جایگزین برای حفظ مشروعیت دارد.
افزایش قدرت دولت: زمان جنگ اغلب منجر به گسترش قدرت و کنترل دولت بر اقتصاد و جامعه میشود .
کم شدن حقوق: حقوق اساسی ممکن است به نام امنیت ملی محدود یا به حالت تعلیق درآید.
