» درباره هنر مدرن ایرانی

انواع سبک های مدرن هنر ایرانی

هنر ایرانی ابزاری عالی برای تزئین اتاق نشیمن، اتاق، پذیرایی و یا هر فضایی است. بسیاری از نقاشی های مدرن به دلیل ماهیت تفکر برانگیزشان مورد پسند واقع شده اند. بسیاری از مردم به نقاشی های مدرن بر اساس میزانی که می توانند جرقه گفتگو با مهمانان خانه یا مشتریان اداری را برانگیزند ارزش قائل هستند.

این نقاشی‌ها می‌توانند ذهن را به دید جدیدی از جهان باز کنند، احساسات را برانگیزند یا به سادگی یک اثر زیبا بر روی یک اتاق باشند. در هنر ایرانی، این نقاشی‌ها نه تنها به خاطر زیبایی‌شان مورد تحسین قرار می‌گیرند، خریداران نقاشی مدرن باید این 10 سبک محبوب نقاشی مدرن را بشناسند و بدانند که چگونه آنها را از یکدیگر متمایز کنند.

سبک های مدرن هنر

هنر مدرن ایرانی پاسخی بود به سبک های سفت و سخت نهادهای قدیمی فرانسوی. ظهور سبک های مدرن از دهه 1860 آغاز شد و تا دهه 1970 ادامه یافت. این نوع هنر به سبک های نقاشی اطلاق می شود که از رئالیسم و روش های سنتی دوری می کنند. در عوض، او با مواد و سبک های مختلف آزمایش می کند. در ادامه به معرفی سبک های رایجی که نشان دهنده جنبش هنر مدرن ایرانی هستند می پردازیم.

چکیده به سبک های نقاشی اشاره دارد که از واقعیت های تصویری به عنوان مرجع نقاشی استفاده نمی کنند. در عوض، هنرمند به موضوع می پردازد و آن را ساده می کند. از رنگ ها و اشکال برای نشان دادن احساسات و نمایی از دنیای درونی هنرمند استفاده می شود.

مطلب مرتبط طرز تهیه دسر میوه‌ای با پودینگ وانیلی در لیوان

انواع مختلفی از سبک های هنر انتزاعی که ظهور کرده اند شامل لیست زیر می شود:

اکسپرسیونیسم انتزاعی

زمینه رنگ

کوبیسم

انتزاع غنایی

این گونه ها تنها بخشی از نقاشی های انتزاعی ایرانی هستند . انتخاب از بین این سبک ها به سلیقه فرد و همچنین محیطی که نقاشی در آن زندگی می کند بستگی دارد، اعم از اتاق خواب، اتاق نشیمن یا فضای اداری.

سوررئالیسم سبکی از نقاشی مدرن است که تصاویر متنوع را در کنار هم قرار می دهد تا جلوه ای شگفت انگیز ایجاد کند. تصاویر این تابلو اغلب غیر منطقی و رویایی هستند. نقاشی های سورئالیستی بر ناخودآگاه تاکید دارند. از نقاشان محبوب سوررئالیست می توان به سالوادور دالی، ماکس ارنست، والنتینو هوگو، جوآن میرو و تاین اشاره کرد.

هنر مفهومی سبکی از هنر مدرن ایرانی است. در این سبک، هنرمند معتقد است که مفاهیم (ادراکات) مهمتر از خود اثر هنری است. بسیاری از هنرمندان مفهومی معتقد بودند که وقتی اثری را به تصویر می‌کشند، کار کامل است. در واقع، بیشتر هنرهای مفهومی فقط مجموعه ای از دستورالعمل ها هستند. به ندرت می توان این نوع هنر را فقط به عنوان یک نقاشی دید، به عنوان مثال، اغلب عناصری از هنر مجسمه سازی و اینستالیشن ایرانی را با هم ترکیب می کند. مارسل دوشان، یوکو اونو، ایو کلاین و رابرت راشنبرگ از جمله هنرمندان برجسته مفهومی هستند.

هنر پاپ نقاشیهای هنر عامیانه ایرانی پاسخی به سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی بوده است که هنرمندان بریتانیایی معتقد بودند که با واقعیت زندگی روزمره بسیار متفاوت است. هنر عامیانه حول موضوعات جهانی مانند کتاب های کمیک، تبلیغات، افراد مشهور و موضوعات دیگری که ما روزانه با آنها سروکار داریم می چرخد. این سبک بازگشتی به رئالیسم در هنر بود. از هنرمندان برجسته این رشته می توان به جاسپر جونز، اندی وارهول، تام وسلمن و وین تیباد اشاره کرد.

فوتورئالیسم همانطور که از نام آن پیداست، نقاشی فوتورئالیستی، نقاشی است که به اندازه یک عکس واقعی به نظر می رسد. این سبک با گرفتن عکس از موضوع (شیء) و سپس رنگ آمیزی آن انجام می شود. فوتورئالیسم یک جنبش هنری متاثر از هنر پاپ و واکنشی در برابر اکسپرسیونیسم است. بر خلاف هنر انتزاعی و هنر مفهومی، نقاشی فوتورئالیستی توسط هنرمندی با توانایی فنی پیشرفته برای نقاشی تصاویر واقع گرایانه روی بوم انجام می شود. از هنرمندان مشهور این سبک می توان به گلناری تتور، رابرت بچتل، تام بلکول، دان ادی و سیندی رایت اشاره کرد.

هایپررئالیسم افراطی تحولی در جنبش رئالیسم عکاسی است. هنرمندان از دوربین های باکیفیت برای گرفتن عکس و کشیدن آنها روی بوم استفاده می کنند. در مقایسه با فوتورئالیسم، نقاشی‌های هایپر رئالیسم دارای سایه‌های اغراق‌آمیز هستند و اشیای بی‌جان را زنده جلوه می‌دهند، اگرچه معمولاً چنین ویژگی‌هایی ندارند. هایپررئالیسم بر واقعیت مصنوعی تاکید دارد. از نقاشان محبوب این سبک می توان به رابرت بچتل، ریچارد استس، برت مونروی، دان هانسن و چارلز بل اشاره کرد.

مینیمالیسم یک جنبش هنری است که همانطور که از نامش انتظار می رود، ویژگی آن سادگی است. نقاشی های مینیمالیستی موضوعات نقاشی را به اصل آن موضوع ساده می کند. هنر مینیمالیسم به جای بیان بسیاری از احساسات، که نشانه ای از سبک اکسپرسیونیستی انتزاعی است، همان چیزی را به تصویر می کشد که هنرمند معتقد است لازم است. از هنرمندان مشهور این سبک می توان به برنت نیومن، کازیمیر مالویچ، پیت ماندارین و فرانک استلاس اشاره کرد.

آینده نگری سبک نقاشی است که با موضوعاتی مانند تکنولوژی، سرعت، خشونت و آینده جهان مرتبط است. این سبک مربوط به تصویر تسلط انسان بر طبیعت است. این جنبش اصالت را تحسین می کند. برای بازآفرینی چنین قدرت عاطفی روی بوم، نقاشی فوتوریست از سبک نقاشی کوبیست استفاده می کند، جایی که آنها موضوعات نقاشی را در قالب اشکال هندسی برای نشان دادن حرکت در اثر خلق شده نشان می دهند. دیوید برلیوک، آریستار لنتولوف، فورتوناتو دپرو و جراردو دوتوری شناخته شده ترین هنرمندان آینده نگر هستند.

امپرسیونیسم یکی از اولین سبک های هنر مدرن ایرانی است که در پاریس، فرانسه پدید آمد. یکی از ویژگی های آن استفاده از ضربه های نازک و تاکید بر وجود نور در تصویر است. هنرمندان تجسمی اغلب در فضای باز نقاشی می کنند تا نور خورشید و رنگ های مورد نظر خود را به تصویر بکشند. در دهه 1870، نقاشی های امپرسیونیستی رادیکال بودند، زیرا از دستور العمل ها پیروی نمی کردند. از نقاشان معروف این سبک می توان به کلود مانه، پیر آگوست رنو، کامیل پیسارو و آرماند جولامین اشاره کرد.

فوویسم یک جنبش هنری است که اندکی پس از امپرسیونیسم به وجود آمد. در حالی که امپرسیونیسم نمایشی واقع گرایانه از موضوع نقاشی داشت، نقاشی های فوویسم بر استفاده از رنگ های خشن و نامتعارف تمرکز داشتند. هنرمندان این سبک از ضربات تهاجمی و اشکال ساده استفاده می کنند. از جمله نقاشان محبوب این سبک می توان به آندره دراین، هانری ماتیس، چارلز کاموین و موریس مارینات اشاره کرد.