مثانه یک اندام توخالی در قسمت تحتانی لگن است. وظیفه اصلی آن ذخیره ادرار است. ادرار مواد زائد مایعی است که توسط کلیه ها ساخته می شود و سپس از طریق لوله هایی به نام حالب به مثانه منتقل می شود . هنگام ادرار کردن، ماهیچههای دیوارههای مثانه منقبض میشوند و ادرار از طریق لولهای به نام مجرای ادرار از مثانه خارج میشود .
برای اکثر افراد، اولین علامت سرطان مثانه وجود خون در ادرار است که هماچوری نیز نامیده می شود گاهی اوقات خون قابل مشاهده است و باعث می شود بیمار به پزشک مراجعه کند. در موارد دیگر، خون میکروسکوپی است و تنها در طی یک آزمایش معمول آزمایشگاهی یا آزمایشی که پس از گزارش سایر علائم ادراری انجام شده است، کشف می شود.
علائم تحریک کننده ادرار زیر نیز با سرطان مثانه مرتبط است، اگرچه مهم است بدانید که این علائم می تواند در انواع بیماری های خوش خیم اورولوژی مانند عفونت دستگاه ادراری یا هیپرپلازی خوش خیم پروستات نیز وجود داشته باشد :
درد
سوزش
تکرر ادرار
تخلیه ناقص مثانه
عبور قطعات بافت در ادرار (کمتر از سایر علائم)
وجود یک یا همه این علائم به معنای ابتلا به سرطان نیست، اما باید توسط پزشک معاینه شوید، زیرا اینها عملکردهای غیر طبیعی بدن هستند. گاهی اوقات کسانی که سرطان مثانه تشخیص داده می شود، خونریزی یا درد را تجربه نمی کنند. به همین دلیل غربالگری روتین و فیزیکی بسیار مهم است.
سرطان مثانه زمانی اتفاق می افتاد که سلو لهای مثانه بدون کنترل شروع به رشد می کنند. مثانه اندامی توخالی و بادکنکی شکل در قسمت تحتانی شکم است که ادرار را ذخیره می کند. مثانه دارای یک دیواره عضلانی است که به آن اجازه می دهد برای ذخیره ادرار ساخته شده توسط کلیه ها بزرگتر شود و برای فشار دادن ادرار از بدن منقبض شود.
زمانی که سلولهای سرطانی غیرطبیعی و غیرقابل کنترلی در پوشش مثانه رشد میکنند، که اندام توخالی در پایین شکم است که ادرار را ذخیره میکند. این سلول های سرطانی بر عملکرد طبیعی مثانه تأثیر می گذارند و می توانند به اندام های اطراف گسترش یابند. سرطان مثانه چهارمین سرطان شایع در مردان است و در مردان سه برابر بیشتر از زنان است.
کارسینوم اروتلیال (کارسینوم سلول انتقالی)
کارسینوم اروتلیال که به عنوان کارسینوم سلول انتقالی (TCC) نیز شناخته می شود، شایع ترین نوع سرطان مثانه است. در واقع، اگر سرطان مثانه دارید، تقریباً همیشه یک کارسینوم ادراری است. این سرطان ها از سلول های اوروتلیال که داخل مثانه را پوشانده اند شروع می شوند.
سلول های اروتلیال سایر قسمت های دستگاه ادراری مانند بخشی از کلیه که به حالب (که لگن کلیه نامیده می شود)، حالب ها و مجرای ادرار متصل می شود را نیز پوشانده اند. افراد مبتلا به سرطان مثانه گاهی اوقات تومورهایی در این مکان ها نیز دارند، بنابراین تمام دستگاه ادراری باید از نظر وجود تومور بررسی شود.
سایر انواع سرطان می توانند از مثانه شروع شوند، اما همه آنها بسیار کمتر از سرطان ادراری (سلول انتقالی) شایع هستند.
سرطان سلول سنگفرشی
در ایالات متحده، تنها حدود 1٪ تا 2٪ از سرطان های مثانه، کارسینوم سلول سنگفرشی هستند. با مشاهده میکروسکوپ، سلول ها بسیار شبیه سلول های صافی هستند که در سطح پوست یافت می شوند.
آدنوکارسینوم
تنها حدود 1 درصد از سرطان های مثانه، آدنوکارسینوم هستند. این سلولهای سرطانی در سلولهای غدهساز شروع میشوند.
کارسینوم سلول کوچک
کمتر از 1 درصد از سرطان های مثانه را سرطان سلول های کوچک تشکیل می دهند. آنها در سلول های عصبی مانند به نام سلول های عصبی غدد درون ریز شروع می شوند. این سرطان ها اغلب به سرعت رشد می کنند و معمولاً باید با شیمی درمانی مانند آنچه برای کارسینوم سلول کوچک ریه استفاده می شود، درمان شوند.
سارکوم
سارکوم ها در سلول های ماهیچه ای مثانه شروع می شوند. آنها بسیار نادر هستند. اطلاعات بیشتر را می توان در سارکوم بافت نرم و رابدومیوسارکوم یافت .
این انواع کمتر رایج سرطان مثانه (به غیر از سارکوم) مانند TCC ها، به ویژه تومورهای در مراحل اولیه، درمان می شوند، اما در صورت نیاز به شیمی درمانی، ممکن است از داروهای مختلفی استفاده شود.
دیواره مثانه چندین لایه دارد. هر لایه از انواع مختلفی از سلول ها تشکیل شده است .
بیشتر سرطانهای مثانه از درونیترین لایه داخلی مثانه شروع میشوند که به آن یوروتلیوم یا اپیتلیوم انتقالی میگویند . همانطور که سرطان به داخل یا از طریق لایههای عمیقتر دیواره مثانه رشد میکند، مرحله بالاتری دارد ، پیشرفتهتر میشود و درمان آن سختتر میشود.
با گذشت زمان، سرطان ممکن است در خارج از مثانه و به ساختارهای مجاور رشد کند. ممکن است به غدد لنفاوی مجاور یا سایر نقاط بدن گسترش یابد. (زمانی که سرطان مثانه گسترش می یابد، تمایل دارد به غدد لنفاوی، استخوان ها، ریه ها یا کبد برود.)
سرطان مثانه مهاجم در مقابل غیر تهاجمی
سرطان مثانه اغلب بر اساس میزان گسترش آنها در دیواره مثانه توصیف می شود:
سرطان های غیر تهاجمی سرطان مثانه غیر تهاجمی که به آن سرطان مثانه سطحی نیز می گویند، زمانی رخ می دهد که سلول های سرطانی در پوشش مثانه قرار داشته باشند و به دیواره مثانه حمله نکرده باشند. این مرحله اولیه در نظر گرفته می شود و حدود 70 تا 75 درصد از همه تشخیص ها را نشان می دهد. هنوز فقط در لایه داخلی سلول ها (اپیتلیوم انتقالی) هستند. آنها در لایه های عمیق تر رشد نکرده اند. سرطانی که فقط در این لایه داخلی قرار دارد، ممکن است سرطان درجا (CIS) یا سرطان مرحله صفر نامیده شود .
سرطان های مهاجم به لایه های عمیق تر دیواره مثانه رشد کرده اند. احتمال گسترش این سرطان ها بیشتر است و درمان آنها سخت تر است. سرطان مثانه مهاجم عضلانی زمانی رخ می دهد که سرطان به دیواره مثانه حمله کند. این مرحله پیشرفته در نظر گرفته می شود و 25 تا 30 درصد دیگر تشخیص ها را نشان می دهد. در برخی موارد، سرطان مثانه مهاجم عضلانی نیز می تواند به اندام های اطراف یا سایر قسمت های بدن گسترش یابد (متاستاز).
برای اهداف درمانی، سرطان های مثانه اغلب بر اساس اینکه آیا به لایه عضلانی اصلی دیواره مثانه حمله کرده اند، گروه بندی می شوند (تصویر بالا را ببینید). سرطان مثانه ای که در لایه عضلانی رشد نکرده باشد را می توان به عنوان سرطان مثانه سطحی یا غیر تهاجمی عضلانی (NMIBC) توصیف کرد . این اصطلاحات هم شامل تومورهای غیر تهاجمی (مرحله 0) و هم برخی از تومورهای مهاجم اولیه (مرحله I) می شود.
سرطان های مثانه نیز بر اساس نحوه رشدشان به 2 زیر گروه پاپیلاری و تخت تقسیم می شوند.
کارسینوم های پاپیلاری به صورت برآمدگی های باریک و انگشت مانند از سطح داخلی مثانه به سمت مرکز توخالی رشد می کنند. تومورهای پاپیلاری اغلب به سمت مرکز مثانه رشد می کنند بدون اینکه در لایه های عمیق مثانه رشد کنند. این تومورها سرطان های پاپیلاری غیر تهاجمی نامیده می شوند. سرطان پاپیلاری غیرتهاجمی با درجه پایین (رشد آهسته) گاهی اوقات نئوپلاسم یوروتلیال پاپیلاری با پتانسیل بدخیم پایین (PUNLMP) نامیده می شود و معمولاً نتیجه بسیار خوبی دارد.
کارسینوم های مسطح به هیچ وجه به سمت قسمت توخالی مثانه رشد نمی کنند. اگر یک تومور مسطح فقط در لایه داخلی سلول های مثانه باشد، به عنوان یک کارسینوم مسطح غیر تهاجمی یا یک کارسینوم مسطح در محل (CIS) شناخته می شود .
اگر یک تومور پاپیلاری یا مسطح به لایههای عمیقتر مثانه رشد کند، به آن سرطان یوروتلیال مهاجم (یا سلول انتقالی) میگویند .
بیش از 75 درصد از سرطان های مثانه به پوشش مثانه محدود می شوند و به دیواره مثانه حمله نمی کنند. اینها سرطان مثانه غیر تهاجمی عضلانی یا سرطان مثانه سطحی نامیده می شوند و زمانی که به خوبی مدیریت شوند، با پیش آگهی عالی همراه هستند.
سرطان مثانه مهاجم عضلانی یا سرطان پیشرفته مثانه، سرطانی است که به دیواره مثانه حمله کرده یا به خارج از مثانه گسترش یافته است. این سرطان ها به مدیریت بالینی تهاجمی تری نیاز دارند.
گزینه های درمانی سرطان مثانه بسته به اینکه سرطان غیر تهاجمی عضلانی یا مهاجم عضلانی باشد متفاوت است و درمان های خاص بر اساس مرحله و درجه تومور(ها) تعیین می شود.
سیستوسکوپی یک روش سرپایی است که طی آن یک لوله نازک و روشن همراه با دوربین از طریق مجرای ادرار به مثانه منتقل می شود و به پزشک اجازه می دهد تا داخل مثانه را ببیند.
اکثر سیستوسکوپهای مدرن همچنین مجهز به کانالهایی هستند که به ابزارهای کوچک اجازه میدهند به مثانه منتقل شوند. در طول سیستوسکوپی، پزشک ممکن است از این ابزارها برای برداشتن بافت، توقف خونریزی با یک دستگاه الکتریکی خاص به نام الکتروکوتر یا حتی انجام لیزر درمانی استفاده کند. اگر تومور سرطان مثانه به اندازه کافی کوچک باشد، ممکن است از این کوتر برای برداشتن سرطان استفاده شود.
برداشتن تومور سرطان مثانه از طریق مجرای ادرار
این زمانی است که تومور از طریق مجرای ادرار با استفاده از نیروی الکتریکی از مجرای ادرار خارج می شود. رزکسیون از طریق مجرای ادرار (TUR) یک روش آندوسکوپی یا اسکوپی است که شامل ایجاد برش در بدن نمی شود.
درمان دارویی پس از TUR معمولاً برای بیماران مبتلا به تومورهای بزرگ، متعدد یا با درجه بالا تجویز می شود.
درمان دارویی داخل مثانه (شیمی درمانی و ایمونوتراپی)
درمان دارویی داخل مثانه شامل قرار دادن داروها به طور مستقیم در مثانه از طریق کاتتر مجرای ادرار برای کاهش میزان عود تومورهای مثانه است. معمولاً برای چندین کارسینوم در محل که یک منطقه بزرگ (به اضافه 5 سانتی متر) را پوشش می دهد یا برای تومورهای درجه بالا یا مرحله بالا استفاده می شود.
داروهای داخل مثانه ای که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:
میتومایسین C یک داروی شیمی درمانی است که عملکرد طبیعی DNA سلول های سرطانی را از بین می برد و به راحتی از طریق پوشش مثانه به جریان خون جذب می شود.
Bacille Calmette-Guerin (BCG) یک داروی ایمونوتراپی است که باعث میشود سیستم ایمنی بدن به داروی BCG در پوشش مثانه پاسخ دهد و سیستم ایمنی را وادار میکند تا به مبارزه با سرطان کمک کند. حدود 50 تا 68 درصد از بیماران مبتلا به سرطان مثانه غیر تهاجمی عضلانی پاسخ بسیار خوبی به BCG دارند.
سرطان مثانه | پرسش و پاسخ
اصول اولیه سرطان مثانه، از عوامل خطر و تشخیص تا درمان های مختلف و گزینه های انحراف ادراری موجود را درک کنید. دکتر آرمین اسمیت، جراح در موسسه سرطان مثانه جانز هاپکینز گرینبرگ، آنچه را که باید بدانید به شما می گوید.
درمان سرطان مثانه مهاجم عضلانی (پیشرفته).
جراحی سیستکتومی (برداشتن مثانه).
هنگامی که تومورهای سرطانی مثانه به طور کامل به دیواره عضلانی مثانه حمله می کنند، استاندارد مراقبت انجام جراحی برداشتن مثانه است. به طور معمول، برداشتن کامل مثانه ( سیستکتومی رادیکال ) مورد نیاز است.
سیستکتومی جزئی نادر است، زیرا لازم است تومور به راحتی در دسترس و کوچک باشد و در بقیه قسمت های مثانه تومور وجود نداشته باشد. این روش معمولاً تنها در صورتی استفاده می شود که سرطان محل منشأ خود را ترک نکرده باشد. علاوه بر این، سیستکتومی جزئی ممکن است یک گزینه جایگزین برای سرطان مثانه غیر تهاجمی عضلانی باشد، اگر همه درمانهای دیگر با شکست مواجه شوند.
پرتو درمانی
پرتودرمانی که برای درمان سرطان استفاده میشود، یک پرتو ایکس با انرژی بالا است که قویتر از اشعه ایکس مورد استفاده برای مطالعات تصویربرداری است. پرتودرمانی به گونهای برنامهریزی و اجرا میشود که سلولهای سرطانی را از بین ببرد یا توانایی تولید مثل آنها را تغییر دهد، در حالی که سلولهای سالم اطراف کمتر تحت تأثیر قرار میگیرند.
از نظر تاریخی، پرتودرمانی به تنهایی برای سرطان مثانه مهاجم عضلانی استفاده شده است، اما درمان فعلی معمولاً شامل رویکرد ترکیبی حداکثر جراحی موضعی، پرتودرمانی و شیمیدرمانی است. نقش پرتودرمانی در این رویکرد ترکیبی، از بین بردن سلول های سرطانی مثانه در مثانه است که برای جراح قابل مشاهده نیستند. شیمی درمانی برای تقویت اثرات پرتو و کشتن سلول های خارج از مثانه استفاده می شود. غدد لنفاوی محلی اغلب به عنوان بخشی از درمان برای درمان سلولهای سرطانی میکروسکوپی که ممکن است در آنجا باشند، پرتودهی میشوند.
شیمی درمانی
شیمی درمانی از عوامل شیمیایی برای تداخل با تکثیر و سایر عملکردهای طبیعی سلول ها استفاده می کند که منجر به کوچک شدن تومور یا مرگ سلول های سرطانی می شود. استفاده از دو یا چند داروی شیمی درمانی با هم موثرتر از یک دارو به تنهایی است. انواع مختلفی از شیمی درمانی وجود دارد. رایج ترین داروی شیمی درمانی مورد استفاده در سرطان مثانه سیس پلاتین است.
ایمونوتراپی
ایمونوتراپی یک رویکرد درمانی سرطان است که از داروها و واکسنها برای مهار توانایی طبیعی سیستم ایمنی برای مبارزه با سرطان استفاده میکند، به همان روشی که با عفونتها مبارزه میکند. این رویکرد هنوز در حال تحقیق است و چیزهای زیادی برای یادگیری باقی مانده است، اما مطالعات بالینی نشان داده اند که ایمونوتراپی در توانایی خود در درمان طیف گسترده ای از بدخیمی ها، از جمله برخی از انواع سرطان مثانه، نویدبخش است.
چند داروی ایمونوتراپی مورد تایید FDA برای درمان سرطان مثانه پیشرفته و متاستاتیک که پس از شیمی درمانی بدتر شده است، موجود است. دانشمندان همچنین در حال بررسی این احتمال هستند که ترکیبی از داروهای ایمونوتراپی می تواند موثرتر از داروهای فردی باشد.
انواع بازسازی جراحی برای جایگزینی مثانه برداشته شده
مجرای Ileal
این روش از دهه 1950 به طور معمول انجام شده است. کیسه داخلی که ادرار را نگه می دارد از قسمت کوچکی از دستگاه روده ساخته شده است. یک انتهای آن با بخیه بسته می شود، در حالی که سر دیگر به پوست در سمت جلوی شکم متصل می شود. استوما انتهای باز مجرای متصل به پوست است. یک وسیله خارجی (کیسه استومی) استوما را برای جمع آوری ادرار می پوشاند. حالب ها در پشت مجرای روده ای کاشته می شوند.
کیسه انحراف قاره قابل کاتتریزاسیون
این یک مخزن روده با استوما است که برای تخلیه مثانه قابل کاتتریزاسیون است. ادرار هر چهار تا شش ساعت یکبار با یک کاتتر کوچک از مخزن ادرار خارج می شود. کیسه قابل کاتتریزاسیون ممکن است به دلیل ساییدگی و پارگی ناشی از کاتتریزاسیون مکرر در برخی مواقع پس از جراحی نیاز به ترمیم جراحی داشته باشد. این نوع بازسازی در بیماران با سابقه بیماری روده انجام نمی شود.
مثانه جدید
مثانه جدید مثانه جدیدی است که از قسمتی از روده کوچک بیمار ساخته شده است . این مثانه داخلی و جدید به مجرای ادرار و حالب متصل است. پس از این بازسازی، بیمار باید نحوه تخلیه ادرار را دوباره بیاموزد. برخی از معایب این نوع بازسازی امکان بی اختیاری و تشکیل بافت اسکار در محل اتصال مجرای ادرار و مثانه جدید است.
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ تولید محتوا ، سرگرمی
